Wallonië

Bijzonder

Ik ben bezig in het Atelier als de winkelbel gaat. Er komt een vrouw binnen die me al uit de verte zo spontaan begroet alsof we bekenden zijn, maar als ik eenmaal achter de toonbank sta zie ik dat ze nieuw bij La PéCule is. Voor mij staat een vlotte moderne vrouw en tegelijkertijd een dame met style. Met een opgetogen glimlach reikt ze mij haar hand:

“Wat fijn dat ik hier ben. Het is net alsof ik u kén, want ik ken zo ongeveer uw hele website uit mijn hoofd. Wat bent u een geweldige, stérke vrouw!”

Mijn blik moet enigszins verbaasd geweest zijn om zo een dosis enthousiasme en complimenten:

“Dank u wel, van harte welkom!”

“Mijn man en ik hebben er een speciaal uitje van gemaakt met een bed & breakfast hier in de buurt”, zo vertelt de dame.
Mijn verbazing stijgt:
“Mag ik vragen waar u dan vandaan komt?”

Haar glimlach is zo bemoedigend:
“Uit België. We wonen in het zuiden van België, in Wallonië.”

Nu worden mijn ogen groot van verbazing:

“Huh? Hoe komt u dan hier bij La PéCule in Hardinxveld-Giessendam in Nederland terecht?”

“Ik ben fan van Annie Sloan-verf én van Clayre & Eef en u heeft beide in de winkel!”
“Maar daarvoor kunt u ook toch ook dichterbij huis in België terecht?”

“Jawel, maar via de website van Annie Sloan kwam ik bij uw winkel en website terecht. Wat ik daarop zag en las heeft mij zo gegrepen dat ik naar hier wilde.”

Perplex

Ik sta compleet perplex. Er zijn meer La PéCulers die van verderweg komen voor Annie Sloan-verf, omdat het toevallig op de route ligt maar ook meer dan eens bewust. In een flits zie ik super-oma Erna uit België voor me die met enige regelmaat komt shoppen. Ze volgde hier de Workshop Découpage, waarvoor ze ook speciaal uit België kwam en hier bij een vriendin overnachtte. Geweldig hoe zij sindsdien de opgedane Découpage-techniek aan haar kleinkinderen en hun moeders een doorgeeft in een speciale ‘oma Workshop’!

Super-oma Erna met Workshop Découpage bij haar thuis in België

Dat Erna van net over de Belgische grens zo nu en dan bij La PéCule komt shoppen komt vind ik heel bijzonder. Zij en haar man zijn een geweldig stel en o zo hartelijk.  En nu staat een zeer enthousiaste dame uit het zuíden van België voor me!

Haar man, die zich in de Peulenstraat vermaakt, komt even de winkel binnen. We maken hartelijk kennis en dan vervolgt hij zijn loopje door het dorp.

Zijn vrouw en ik raken verwikkelt in een diepgaand gesprek over van alles en nog wat. Zo delen wij bijvoorbeeld wat een angstig ‘bezit’ kinderen zijn en dat wij beide in een volgend leven bewust niet meer voor kinderen zouden kiezen. Waarom? Omdat de pijn te onzeglijk is voor woorden als je kinderen iets mankeren of … overlijden… …

In Wallonië zagen zij en haar man het interview dat Koning Willem-Alexander recent gaf voor zijn vijftigste verjaardag. Het overlijden van zijn broer, Prins Friso, is zichtbaar een zeer emotioneel onderdeel. We haalden op hoe menselijk en emotioneel Willem-Alexander als zoon over zijn moeder sprak:
“Wat het voor een móeder doet om haar kind te verliezen, een kind dat zij gebaard heeft, een stuk van zichzelf…”.

Er rollen tranen onder mijn brilletje uit. Met een klein stemmetje zeg ik:
“Ik ben heus niet zo sterk als u denkt hoor…”.

Ik mag gelukkig vaker veel warmte en empathie in de winkel ervaren. Dat doet me goed, het geeft me kracht om doo-oor te gaan. Door te knókken is het vaak. Ook deze dame is zo begaan met mij en mijn omstandigheden dat het me ontroerd. Ze lijkt inderdaad zo ongeveer de hele website uit haar hoofd te kennen, zowel qua hetgeen ik in columns schrijf als ook over de nieuwste Annie Sloan-producten.

Advies

Enigszins bekomen van zoveel warmte die deze van oorsprong Nederlandse dame mij brengt vraag ik of ik iets voor haar kan betekenen.
“Jazeker, ik heb wat spullen meegebracht voor uw advies.”

Er komt een prachtig bewerkt hoofdboard van een antiek ledikant onder een doek uit een doos vandaan.
“Ik wil de beschadigingen restaureren met Annie Sloan-verf en heel graag uw kleuradvies”, zo legt ze uit.
Met mijn ‘kleurlatjes’ op de werktafel in de VerfSalon komen we tot een stuk of vier kleurtjes plus een tubetje Gilding Wax in Warm Gold.

“Geweldig, hiermee kan ik aan de slag!”, zegt de dame enthousiast.

Dan volgt een groot stuk ‘In Between-gordijn’ met een los staaltje stof. Ze wil het gordijn verven met bij het stofstaaltje passende kleur Annie Sloan-verf.
Laat Aubusson Blue nou een fraai passende kleur zijn. Ook gevonden! Ik vertel haar dat ze op de website, onder de hoofdlink Annie Sloan, een sublink vindt waar stap voor stap beschreven staat hoe textiel te verven. Ik had het kunnen weten:

“Jawel, dat heb ik gezien.”

Nadat nog wat adviezen de revue passeerden pakte in al haar artikelen netjes in een doos. Nadat ze afgerekend had hielp ik haar de doos in de auto te zetten die haar man zojuist voorgereden had. Ik schudde hen beide hartelijk de hand en bedankte hen voor hun bezoek. Voor de winkeldeur zwaaide ik hen uit terwijl de auto wegreed, met een Belgisch kenteken terug naar Wallonië…

Helaas heb ik geen foto van haar, maar geloof me als ik zeg dat Barbera een fantastische vrouw is, een lady met een warm hart.