KAARSEN & PEPERMUNTJES
22 november 2020

***

Het is de laatste zondag van het Kerkelijk jaar. De zondag dat in kerken de overleden gemeenteleden van dat jaar herdacht worden en al hun dierbaren die al eerder het leven verloren.

Jarenlang zat ik regelmatig tussen mijn mams en bonusvader in in ‘hun’ kleine kerkje aan de rand van Dordrecht, wellicht dat je hier ooit al over las. Ze hadden altijd tranen in hun ogen als ik de lege stoel tussen hen bezette. Nee, eerder al, zodra ik binnenkwam waren zij zichtbaar geëmotioneerd. Bonusvader/ opa zorgde altijd voor de kerkbonnen én pepermuntjes als de preek begon.

***

2012

Sinds deze zondag in 2012 steken mijn mams en ik een kaarsje aan voor Alexander, haar kleinzoon, mijn enige zoon… In de loop van dit jaar wordt Jeevan, achterkleinzoon en mijn kleinzoon in het kleine kerkje gedoopt… Ten doop gehouden door overgrootoma met een trotse, geëmotioneerde bonusovergrootvader ernaast.

***

***

2019

Mijn mams en ik stonden op deze zondag in 2019 wederom samen in de rij om een kaarsje aan te steken. Twee nu. Eén voor Alexander, mijn zoon, en… één voor Edwin, mijn moeders jongste zoon, de jongere broer waarmee ik opgroeide…

***

2020

Vandaag moet ik mijn mams ondersteunen bij het opstaan en lopen nadat de dominee de naam Tom noemt. Tom, haar man, mijn bonusvader… Het is te aangrijpend om te zien hoe mams door haar tranen heen de lange kaars voor haar man aanneemt en tegen de XXXL-Paaskaars houdt tot deze brand… Haar meest naaste dierbaren, voor over nog in leven…., zijn er allemaal: kleindochters (mijn beide dochters), achterkleinzoon Jeevan, de vrouw/ weduwe van haar zoon, haar zus en zwager. Maar, deze morgen was er geen warme hand met pepermuntjes…

***

***

Tranen

Op deze gedenkwaardige zondagochtend hebben wij tranen achtergelaten in het kleine kerkje aan de rand van Dordrecht. Mijn mams heel veel, onophoudelijk rolden ze over haar wangen… Tom was de laatste man in onze close gezinskringetje. Hij heeft ons van meet af aan allemaal omarmd alsof wij zijn biologische familie waren, voor ons was dit dito…

***

De woorden op de kaart van Tom? Deze rolden vanuit een verdrietige stilte als manna uit de lucht uit de mond van mams:

“Te snel voor een goed afscheid…”.

***