Nieuws

Bepaald geen leuk nieuws, verfsalon Annie Sloan is verleden tijd, maar het is goed zo.

De reden

La PéCule stapte een aantal jaren geleden in een gemoedelijk familiebedrijf. Dat sloot naadloos op elkaar aan. Sloot. La PéCule is niet veranderd. Het was, is en blijft een ‘gevoelswinkeltje’, dat kan gezien de historie niet anders.
Echter, het Annie Sloan-concern is verhard, verzakelijkt. Dat is ook wel logisch anno 2017 en gezien het megasucces van de wonderverf.

Het punt bleek dus dat ik niet in het ‘nieuwe beleid’ pas en dat ook niet wil. Laat mij nou gewoon een gezellig dorpswinkeltje blijven alsjeblieft? Dus ben ik gebogen voor het gestelde ultimatum en medegedeeld dat ik om die reden stop met de verkoop van Annie Sloan-producten. Per direct, met ingang van 10 december 2017.

Wat nu?

Tja, een piepklein omzetprobleempje. Doordat er meer collega’s komen was de omzet al in verticale lijn aan het dalen, maar toch… La PéCule en ik àdemden Annie Sloan, dus pijnlijk is het zeer zeker. Dus bond ik symbolisch een bezemsteel van achteren om, om rechtop te blijven en met de afwikkeling te beginnen.

Een niet te onderschatten klus. Ondanks dat er de laatste week mega-veel verf in is geslagen door vaste klantjes, bleven er nog richting de honderd dozen vol verf over. Dat iseen nadeel als je een góede Stockist bent, was, en niet één keer “nee” hoefde te verkopen.

Gelúkkig gaan alle dozen op woensdagochtend 13 december 2017 retour naar Annie Sloan en dan kómt er een ruímte vrij in de winkel, wow!

Tranen

Ondanks dit afscheid mee heel zwaar valt, want Annie Sloan blijft een topproduct, was er maar één moment dat de tranen rolden.

Nadat ik het nieuws op de Facebookpagina van La PéCule plaatste, ik ben niet het type dat kiekeboe tegenover klantjes speelt, ging ik druk aan de slag. Pas laat op die avond, bij het afsluiten van de PC,  zag ik een ‘explosie’ van geschrokken berichten. De warme, lieve en bemoedigende reacties deden het. Dat was het moment dat de tranen buizen even barstten. Verder heb ik het véél te druk met ‘de nieuwe winkel’ om te treuren.

Nieuw doel

Insiders en volgers weten dat ik ‘van spreuken ben’. Via Facebook was één van de véle reacties: “Dit kan geen toeval zijn met het oog op jouw spreuk: ‘waar Hij een deur sluit, opent Hij elders een venster…’.
Wat daarmee bedoeld werd:
Annie Sloan eruit en je boek erin…
Ik kreeg er kippenvel van.

OntSloanen

Doordat alle Annie Sloan eruit gaat, moet ook alle PR eruit. Een stuk kapitaalvernietiging aan drukwerk neem ik op de koop toe. De eerste nachten sliep ik barslecht. Midden in de nacht besefte ik dat één van de twee etalageborden de tekst: ‘Verfsalon Annie Sloan bevatte. Met soort van gevaar voor eigen leven heb ik tussen de kerstdecoratie en – verlichting met de vlaggenstokhouder het bord eruit kunnen ‘wippen’.

Vernieuwd interieur

Nu de winkel geen Annie Sloan-kleuren hoeft te ademen gaat de hele boel (voor de verandering weer) óm. Door hartverwarmende sympathie van klanten zijn bijna alle kleinere, maar ook grotere meubelstukken die overbodig worden al verkocht. Wow, er ontstaat als deze opgehaald kunnen worden véél ruimte en vooral rúst in de winkel…

Stijlvol

De winkel gaat ‘back to basic’: warm wit met antraciet. Dat waren sinds 2013 de kleuren van de winkel. Tussen de stapels verfdozendoor ben ik daar adequaat mee begonnen. Doordat de verfsalon weg is komen de oorspronkelijk, soort van chique en verruimende spiegelwanden terug. Daar prijken inmiddels o.a. de mooiste Clayre & Eef Kerst-items in.

Boekhoek

Na de decembermaand gaat het Kerst-restant eruit waardoor de spiegelvakken plaats maken voor het boek ‘Abrupt Gestopt’ dat op 30 januari 2018 uitkomt.
Omdat de megagrote Henri Deux-kast nu heen (muur)verfblikken bevat ontstaat een flínke ruimte voor de voorraad van het boek, waardoor er wat minder boeken naar het Centraal Boekhuis kunnen.

Nog meer toeval?

Een maand of wat geleden was ik bij een vergadering van de plaatselijke winkeliersvereniging. Een extern buro had onderzoek gedaan naar o.a. wat gemist wordt in de winkelstraat van Hardinxveld-Giessendam én waar vrààg naar is. Wonderlijk genoeg draaiden veel hoofden zich naar mij: “Jij, jou winkel!”

Toen ik die avond terug naar huis wandelde vroeg ik mij af waarom dit, deze nieuwe aanvulling op La PéCule, mij regelrecht aangereikt werd. Ik moest mezelf het antwoord toen schuldig blijven, maar nú daalt het antwoord!
Al vóór ik wist dat de ‘Annie Sloan-deur’ onverhoopt dicht zou gaan, werd als een venster geopend…
Hoe mooi en wonderlijk is dat?

Nieuwsgierig?

Dat is mooi, maar ik houd het nog even voor insiders totdat het vastere vormen aanneemt.
De eerste afspraak met een vertegenwoordiger van de ‘nieuwe tak’ staat in ieder geval al in mijn agenda!

Het is nu even (te) hard aanpoten, maar dankzij het aangereikte nieuwe doel zit ik niet in zak en as, maar kan hoopvol en positief vooruit kijken…

Wordt vervolgt…
Warme groet,
Pauline.